More Money - Earn Free Bitcoin
دانلود فیلم و سریال نمایش خانگی - مطالب ابر سینمای ایران
 
درباره وبلاگ


دانلود فیلم دانلود سریال

مدیر وبلاگ : محمد
نویسندگان
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
دانلود فیلم و سریال نمایش خانگی
دانلود فیلم دانلود سریال
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM


فارس نیوز: فیلمبرداری فیلم سینمایی «آینه شمعدون» به کارگردانی بهرام بهرامیان تا دی‌ماه ادامه دارد و به‌ زودی یک بازیگر زن به گروه بازیگران اضافه خواهد شد. بیش از یک ماه از فیلمبرداری «آینه شمعدون» می‌گذرد و گروه سازنده همچنان در منطقه فرحزاد تهران مشغول فیلمبرداری این اثر هستند. در این لوکیشن بخش‌های مختلفی از یک «خانه ـ باغ» توسط «محسن نصراللهی» طراح صحنه سریال ساخته شده است. این مکان محل زندگی «ضیا و خانواده‌اش» است که به ترتیب رضا عطاران، پانته آ بهرام و فتانه ملک محمدی بازیگران آن هستند.

رضا عطاران

«آینه شمعدون» بر اساس فیلمنامه «احمد رفیع‌زاده» ساخته می‌شود. داستان این فیلم درباره زن و شوهری به نام «ضیاء» و «سوری» است که قصد دارند دخترشان را به خانه بخت بفرستند. ضیاء در سیرک کار می‌کرده و حالا بیکار شده است. رضا عطاران در نقش «ضیاء» که بعد از تعطیلی سیرک دچار افسردگی شده، در یکی از صحنه‌های این فیلم الاغ خود «نعلبکی» را که زمانی با او در سیرک کار می کرده، عقیم می کند.

عطاران این روزها در حال ایفای نقش در پروژه «قلب یخی» است و قرار است به زودی در جدیدترین فیلم «داریوش مهرجویی» مقابل دوربین برود و این مسئله برنامه‌ریزی فیلم «آینه شمعدون» را تحت‌الشعاع قرارداده و سبب شده فیلم‌برداری بخش‌های مربوط به حضور وی در مقابل دوربین در اولویت کاری گروه قرار گیرد. یکی از نقش‌های فیلم هم برعهده «مهتاب کرامتی» است که به دلیل طولانی شدن حضورش در «فرزند چهارم» گروه تلاش می‌کند تا وی نیز به گروه بازیگران بپیوندد.

رضا عطاران

گروه سازنده این فیلم پس از پایان بخش های فرحزاد، عازم «خجیر» خواهند شد تا بخش‌های دیگر فیلم را در این مکان به تصویر بکشند. خجیر پیش از این شاهد حضور گروه‌های مختلف فیلمبرداری بوده و پیش‌بینی می‌شود فیلمبرداری این فیلم تا دی‌ماه ادامه یابد.

در این فیلم رضا عطاران، محسن تنابنده، احمد مهرانفر، نیوشا ضیغمی، مهران احمدی، پانته آ بهرام،شبنم مقدمی، لیلا بلوکات، آهو خردمند، مهدی فقیه، برزو ارجمند،اسماعیل سلطانیان و امین ایمانی به ایفای نقش پرداختند.

رضا عطاران

«آینه شمعدون» سومین تجربه تهیه‌کنندگی محمد کمالی‌پور بعد از فیلم‌های «داماد خوش قدم» و «شرط اول» است.





نوع مطلب :
برچسب ها : رضا عطاران، سینما، سینمای ایران،
لینک های مرتبط :


فرهنگ > سینما  - فیلم سینمایی «ورود آقایان ممنوع» به کارگردانی رامبد جوان در حالی هفته پایانی نمایش خود را سپری می‌کند که فروش آن در آستانه سه میلیارد تومان است.

سمیه علیپور: این روزها هفت فیلم سینمایی روی پرده است و برنامه اکران انتظار فرارسیدن نوبت نمایش عید فطر را می‌کشد تا شاید تجربه موفق اکران نوروزی و تابستانی در شهریورماه و پاییز تکرار شود.

«ورود آقایان ممنوع» که در 24 سالن سینما روی پرده است، 69 روز قبل به نمایش عمومی درآمده و در این مدت فروش آن به دو میلیارد و 818 میلیون تومان در تهران رسیده است. 

ویشکا آسایش، رضا عطاران، مانی حقیقی، پگاه آهنگرانی و ستاره پسیانی بازیگران این فیلم هستند. تازه‌ترین ساخته جوان ماجرای مدیر مدرسه‌ای است که ورود آقایان را به مدرسه‌اش ممنوع کرده، اما او در شرایطی خاص مجبور به پذیرش معلم مردی می‌شود.

«اینجا بدون من» که به نسبت فضای فیلم و شرایط استقبال تماشاگران از آثار روی پرده اکران موفقی داشته، این روزها 10 سالن نمایش در اختیار دارد و بعد از 40 روز نمایش به فروش 516 میلیونی دست پیدا کرده است.

«اینجا بدون من»‌ داستان زندگی یک خانواده سه نفره است که با ورود تازه‌واردی دچار تغییر و تحولاتی می‌شوند. فاطمه معتمدآریا، نگار جواهریان، صابر ابر و پارسا پیروزفر بازیگران آن هستند.

«آلزایمر» ساخته احمدرضا معتمدی به تازگی به گروه آثار روی پرده پیوسته و در دو روزی که از اکران آن در 16 سالن می‌گذرد 10 میلیون تومان فروخته است.

معتمدی پس از «قاعده بازی» که فیلمی متفاوت در کارنامه او بود و رویکرد کمدی داشت، با «آلزایمر» به نگاه فلسفی خود در آثارش نزدیک شد و ماجرای یافتن همسر را با رویکردی روانکاوانه روایت کرد. 

این فیلم در بخش بین‌الملل و مسابقه سینمای ایران بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر به نمایش عمومی درآمد و مهتاب کرامتی برای بازی در این اثر موفق به دریافت دیپلم افتخار در بخش بین‌الملل شد. 

معتمدی برای فیلمنامه دیپلم افتخار دریافت کرد و مهدی هاشمی نیز در بخش سینمای ایران جشنواره به صورت مشترک برای بازی در این فیلم و «آقا یوسف» علی رفیعی سیمرغ بلورین دریافت کرد. سعید ملکان نیز برای چهره‌پردازی این فیلم موفق به کسب جایزه اصلی شد.

فرامرز قریبیان و مهران احمدی دیگر بازیگران این فیلم هستند و خلاصه داستان آن عبارتست از « زنی که همسر خود را در تصادفی از دست داده تصور می‌کند او را یافته و این آغاز ماجرای درگیری‌های او و برادر همسرش است.»

فیلم سینمایی «نقاب» بعد از آن‌که مدت‌ها قرار بود توسط سامان مقدم ساخته شود بالاخره به کاظم راست‌گفتار رسید و این کارگردان وارد ماجراهای پیچیده ساخت آن شد. ابتدا فیلم مجوز نمایش نگرفت و زمانی هم که در سال 1385 به نمایش عمومی درآمد با انتشار گسترده نسخه غیرقانونی در بازار قاچاق روبرو شد و همه این‌ها وضعیت ناخوشایندی برای راست‌گفتار به وجود آورد تا اینکه او دوباره با ساخت «زنان ونوسی، مردان مریخی» کاری تازه را برای اکران آماده کرد.

این فیلم که 25 سینما در اختیار دارد در دو روز نمایش عمومی 28 میلیون تومان فروخته است. امین حیایی، بهاره رهنما، شیلا خداداد،‌ امیرحسین رستمی، سحر زکریا‌ و شراره رخام بازیگران آن هستند. 

این فیلم ماجرای  مهندس جوانی به نام سعید است، مقدار زیادی پول قرض می‌گیرد تا همسرش را برای اسکی به فرانسه بفرستد. زمان اسکی همسر، مرد یخ می‌زند و ...

«شبانه‌روز» به کارگردانی کیوان علیمحمدی و امید بنکدار شش سالن در اختیار دارد و در مدت 26 روز نمایش 193.7 میلیون تومان فروش داشته است. 

نیکی کریمی، پارسا پیروزفر، محمدرضا فروتن، مهتاب کرامتی، نگار جواهریان، حامد بهداد، مهناز افشار و حمیدرضا پگاه بازیگران آن هستند و فیلم داستان چهار زن از دوره‌های مختلف است.

«سوت پایان» ساخته نیکی کریمی 11 سینما در اختیار دارد و بعد از 19 روز اکران 132 میلیون تومان فروخته است. کریمی،‌ شهاب حسینی و هستی مهدوی‌فر بازیگران این کار هستند. فیلم کریمی ماجرای زوج مستندسازی است که بروز مشکلی برای یکی از بازیگران اثرشان وارد قصه تازه‌ای می‌شوند.

«ورود زنده‌ها ممنوع» به کارگردانی جواد مزدآبادی 14 سینما در اختیار دارد و در 19 روز اکران 75.8 میلیون تومان فروخته است. این فیلم با بازی مجید صالحی، علی صادقی، بهاره رهنما و بهنوش بختیاری ماجرای ذبیح و غلام است که با وانت نعش‌کشی می‌کنند. بر اثر حادثه‌ای نعش‌کش و جنازه‌ای که در آن بوده دزدیده می‌شود.

نام فیلم و کارگردان

تعداد سینما

روزهای نمایش

مجموع فروش (میلیون تومان)

«ورود آقایان ممنوع»

رامبد جوان

24

69

2.818 میلیارد تومان

«اینجا بدون من»

بهرام توکلی

10

40

516

«آلزایمر»

احمدرضا معتمدی

16

2

10

«زنان ونوسی، مردان مریخی»

کاظم راست‌گفتار

25

2

28

«شبانه‌روز»

کیوان علیمحمدی و امید بنکدار

6

26

193.7

«سوت پایان»

نیکی کریمی

11

19

132

«ورود زنده‌ها ممنوع»

جواد مزدآبادی

14

19

75.8

58243





نوع مطلب :
برچسب ها : سینمای ایران، نیکی کریمی، فروش سینمای ایران، رامبد جوان، اکران سینما،
لینک های مرتبط :


فریبرز عرب‌نیا با «آمبولانس» می‌آید

فرهنگ > سینما  - مهر نوشت:

فیلم سینمایی «آمبولانس» به کارگردانی فریبرز عرب‌نیا به زودی کلید می‌خورد.

محمود فلاح تهیه‌کننده این فیلم سینمایی گفت: «به زودی پیش‌تولید این فیلم سینمایی را بر اساس فیلمنامه‌ای از فریبرز عرب‌نیا شروع می‌کنیم، داود میرباقری مشاور کارگردان این پروژه است و بیشتر سکانس‌ها در تهران فیلمبرداری می‌شود.» 

تهیه‌کننده مجموعه «مختارنامه» افزود: «دوشنبه این هفته پروانه ساخت دریافت کردیم و برای این که فصل را از دست ندهیم به زودی فیلمبرداری را شروع می‌کنیم.»

فریبرز عرب‌نیا بازیگر باسابقه سینمای ایران که مجموعه «مختارنامه» را روی آنتن دارد در فیلم‌های سینمایی «سلطان»، «ضیافت»، «طوطیا»، «شوکران»، «تختی» و... بازی کرده است. «آمبولانس» اولین تجربه کارگردانی فریبرز عرب‌نیا است.





نوع مطلب :
برچسب ها : سینمای ایران، مجموعه تلویزیونی مختارنامه،
لینک های مرتبط :


عرب‌نیا: من نظر کرده نبودم و نیستم / نفوذ خفقان​آور سیاست قهرمان پروری را از سینما گرفت

فرهنگ > سینما  - بازیگر فیلم سینمایی «شوکران» با حضور در برنامه «هفت» درباره حضور قهرمان در سینمای ایران و معیارهای سنجش دستمزد بازیگر سخن گفت.

به گزارش خبرآنلاین، فریبرز عرب‌نیا که جمعه شب هفتم خرداد مهمان برنامه زنده «هفت» با اجرای فریدون جیرایی بود در بخش اول سخنان خود نقدهای وارد به اظهارات هفته گذشته خود را در این برنامه پاسخ داد.

او در ادامه سخنانش در مورد معیارهای سنجش دستمزد بازیگران گفت: «دستمزد یک بازیگر در سینما تابع این سه عامل است؛‌ شایستگی و توانایی بازیگر، میزان استقبال تماشاگر از او و قوانین روشن و عملی و کارکردشان در این دو حوزه. قطعاً الان دستمزد بازیگران به این ترتیب تعیین و پرداخت نمی‌شود. وقتی چنین فرمولی داریم بهتر است سراغ تهیه‌کنندگانی برویم که می‌توانند فیلم‌هایی با استاندارد بالا بسازند و می‌دانند برای چه نقشی چه بازیگری مناسب است. قوانین ارشاد و خانه سنیما اگر بخواهد به صورت دستورالعملی باشد به هیچ‌جا نمی‌رسد.»

او ادامه داد: «عموم صحبت‌هایی که در مورد سخنان ما در هفته گذشته در طول هفته مطرح شد به دستمزد بازمی‌گشت و این هشداری برای مسئولان است. این پرسش ایجاد می‌شود که آیا تقسیم ثروت در جامعه عادلانه صورت می‌گیرد؟ چون نمی‌گیرد این قدر حساسیت وجود دارد.»

بازیگر «مختارنامه» گفت: «هنوز هیچکس در مورد «مختارنامه» نقدی درست ننوشته که تحلیل کند و بگوید آیا این سریال بودجه را هدر داده یا به درستی مورد استفاده قرار داده است. به نظر من «مختارنامه» سریالی ارزان است. این مجموعه به نسبت عوایدی که داشته و حداقل آن بالابردن استاندارهای سریال‌های تاریخی در تلویزیون است، مجموعه ارزانی است.»

او اظهار داشت: «امیدوارم بعد از «مختارنامه» مواردی که لازم نیست از آن‌ها اسم ببرم به عنوان سریال تاریخی در تلویزیون نبینیم. شاید لازم باشد تهیه‌کننده این مجموعه درباره آن صحبت کند، اما تصور کنیم بین 10 تا 15 میلیارد تومان هزینه ساخت این مجموعه شده است. اگر این مبلغ را به ارز جهانی تبدیل کنیم، آیا در جایی دیگر می‌توانیم مشابه آن را بسازیم؟ وقتی نمی‌توانیم یعنی این مجموعه ارزان تمام شده است.»

عرب‌نیا با اشاره به نقدهایی که او را نظرکرده از سوی مسئولان تلویزیون خوانده‌اند، گفت: «نکته سوم اینکه آیا در حقیقت وقتی راجع به یک بازیگر که با صداقت دستمزدش را اعلام می‌کند حرف می‌زنیم و می‌گوییم جزو نظرکرده‌ها بوده، نباید شرم کنیم. نباید به خاطر داشته باشیم که عرب‌نیا برای اولین بار به تلویزیون آمده؟ من نظر کرده نبوده و نیستم.»

بازیگر «ضیافت» درباره قهرمان‌پروی در سینمای ایران و خلا آن در شرایط کنوی سینما گفت: «ما چه در سینما در حیطه بازیگری و چه در اجتماع با مسائل تربیتی و نگره‌هامی‌توانیم کودکان را فرزندانی جسور، صاحب حق رای، صاحب حق اعتراض،‌ قدرت نه گفتن، میل به کشف ناشناخته، ترس نداشتن از روبرو شدن با آنچه برایش پیش‌بینی نشده بار بیاوریم یا کودکانی که بله قربان‌گو هستند، به شیوه پادگانی در مدارس تعلیم می‌بینند و بیشتر به آنان باید و نباید گفته می‌شود و می‌خواهیم همه مفاهیم را آنچنان که می‌گوییم بپذیرند و هیچ جدلی هم نکنند.»

او ادامه داد: «ما برای داشتن قهرمان در اجتماع و همچنین در سینما باید از مدرسه، خانواده و نفوذ شدید رسانه در این دو عرصه به شکلی خیلی دقیق شروع کنیم و جستجو کنیم و ببینیم چطور می‌شود که در دوران بعد از کودکی انسان‌هایی عافیت‌طلب و ترسو می‌شویم. نقش بی‌بدیل و بسیار مهم مسئولان در این زمینه قابل تشبیه به چاه آب است.»

این بازیگر گفت: «چاه آب در معماری یک شهر و هرجایی که تمدن هست، ‌نقشی بسیار حیاتی دارد که جایگزینی برای آن نیست. در معماری یک شهر می‌توان جای همه چیز را عوض کرد به غیر از چاه آب. این چاه بی‌دریغ باید یکسان به همه آب دهد و اگر اینچنین باشد و مدام از آن برداشت شود آب زلال خواهد شد. یک مدیر باید چنین باشد و باید خودش را مظهر انرژی بداند که همه حق برداشت یکسان از او دارند.»

او ادامه داد: «چنین می‌شود که مدیری تبدیل به ارزشمندترین مهره اجتماع می‌شود چون امکان قهرمان شدن را به همه می‌دهد. به این دلیل وقتی در خانواده متاسفانه نگره‌های تربیتی داریم که با مدرسه کاملا متفاوت است و پس از مدرسه هم باز نگره‌های متفاوت در جامعه می‌بینیم؛ اصلی‌ترین عنصر وجودی این شخص تضاد می‌شود. تضاد به معنای تردیدهای لق‌کننده شخصیت. چنین فردی نمی‌تواند قهرمان باشد، زیرا حسابش با خودش مشخص نیست.» عرب‌نیا سخنان خود را چنین ادامه داد: «این فرد نمی‌داند الگوهای رفتاری‌اش چیست و معیارهای درست چه مواردی است. یک قهرمان بیش از هرچیز و پیش از هر چیز باید قدرت نه گفتن داشته باشد. وقتی بازیگری داریم که اگر جایی نقش از سوی کارگردان اشتباه تعریف می‌شود و اگر تهیه‌کننده ابزار کافی برای ابراز نقش به او نمی‌دهد، و وقتی از او درخواست‌های غیراخلاقی و غیرشرعی و غیرکارشناسی می‌شود و جلوی هیچ‌کدام از این‌ها نمی‌تواند نه بگوید،‌ نه تقصیر خودش است نه کارگردان؛‌ تقصیر سیستمی است که او را بله قربان‌گو بار آورده است.»

او در مورد دیگر عامل از بین رفتن قهرمان در سینما گفت: «یکی از بزرگترین مشکلاتی که موجب می‌شود قهرمان‌پروری در سینما نداشته باشیم، نفوذ بیش از حد و خفقان‌آور سیاست در حوزه فرهنگ است. از مدیر ما تا سایرین کسی جرات ورود به عرصه‌های ناشناخته و تصمیم‌گیری شخصی ندارد. قهرمان کسی است که تصمیم‌گیری می‌کند و پای آن می‌ایستد. آنقدر سیاست حوزه پر نفوذی در فرهنگ شده که همه فرهنگیان مجبورند از مسیرهای دشواری عبور کنند.»

عرب‌نیا سرفصل‌هایی که مانع از قهرمان‌سازی می‌شود، چنین برشمرد: «در حوزه قدرت نحوه استفاده از قدرت را چه در سطح مسئولان، چه در سطح رسانه و مردم و فردی نمی‌شناسیم، بلافاصله می‌خواهیم از قدرت به نفع شخصی سوء استفاده کنیم. باید فهم درستی از حوزه قدرت وجود داشته باشد. قدرت به واسطه کسی دیگر مشروعیت پیدا کرده باشد و در جهت خواسته‌های او باشد. وقتی نیست و در جهت خواسته‌های من می‌شود قدرت،‌ قدرت فاسدی می‌شود.»

او نکات بعدی را اینچنین بیان کرد: «سیاست‌زدگی و رفتار سیاسی با حوزه فرهنگ. مرعوب بودن یا مجذوب بودن در مقابل مظاهر انرژی؛ مظاهر انرژی مانند قدرت، شهرت و پول. ما یا مرعوب آن هستیم یا مجذوب، رابطه مستقیمی با آن نداریم یا از آن می‌ترسیم یا جذبش می‌شویم. در تمام این نقل قول‌هایی که از دوستان راجع به شهرت، پول، قدرت و قوانین می‌‌کنند یا شیفته‌وار حمایت می‌بینم یا رد آن. اصلا تحلیل نمی‌بینم. این‌ها همه راه به ابتذال می‌دهد.»

او گفت: «یکی دیگر از مشکلاتی که موجب می‌شود قهرمان نداشته باشیم، درک نادرست فرم است. یکی از اساسی‌ترین مشکلات ما که اگر بتوانیم آن را حل کنیم راه برای قهرمان‌پروری باز می‌کند، این است که فرم، آراستگی ظاهری،‌ قواعد و اجرا را خوب یاد بگیریم. وقتیردر گفت‌و‌گو می‌بینیم یک نفر به موقع صحبت می‌کند و به موقع گوش می‌دهد یعنی آراستگی گفت و شنود را بلد است. از وضع ظاهر و لباس پوشیدن، طرز تکلم و رفتار این فرم معنا پیدا می‌کند. ذات هستی به شکل فرم متجلی می‌شود.»

او ادامه داد: «ما به شکل حیرت‌انگیزی به فرم بی‌اعتناییم. فرم رفتار مدیر با کسی که درخواست پروانه ساخت داده، فرم رفتار یک کارگردان و ادب و احترامش با بازیگر و برعکس. ممکن است این‌ها خیلی مهم به نظر نیاید، اما اگر دقت کنید در دین، فرهنگ ملی و شعارهای بعد از انقلاب به شدت به این تاکید داشتیم، اما به آن عمل نمی‌کنیم.»

او یادآور شد نبود قهرمان در سینمای ایران موجب گرایش مخاطبان به قهرمان‌های خارجی شده و گفت: «برای بیان برد قهرمان همین کافی است که همچنان و بعد از گذشت سال‌ها از زمان نمایش فیلم‌های فردین هروقت کسی جوانمردی کند همه می‌گویند فردین بازی درآورد. هنوز هم وقتی کسی می‌خواهد کاری کارستان کند می‌گویند پاشنه‌هایش را مانند قیصر ورکشید.»

عرب‌نیا با اشاره به نفوذ سیاست در حوزه فرهنگ گفت: «وقتی گفتم حوزه سیاست نفوذ بیش از حد در حوزه فرهنگ دارد، مصادیقی در نظر دارم. برآمدن قهرمان از مردم و تاثیر گرفتن مردم از آن ماجرایی دو سویه است. «هامون» در زمان خودش الزام اجتماع بود. وقتی مسئول سیاسی ما الزامات حضور قهرمان را با نگاه خودشان تحلیل می‌کنند و می‌گوید ما چنین قهرمانی می‌خواهیم به مشکل برمی‌خوریم.»

او اداه داد: «در حوزه سینمای جنگ نفوذ سیاست از همه بیشتر بوده و همین کار را سخت‌تر می‌کند. آقای حاتمی‌کیا «مهاجر» را سال‌ها قبل ساختند. بازیگر ستاره در آن فیلم نمی‌بینم، به معنایی الگوسازی غربی و قهرمان‌پروری به سبک غربی در آن وجود ندارد، اما نکته‌ای در آن کار هست، قهرمانی قهرمانان فیلم را ابراهیم حاتمی‌کیا در جبهه تجربه کرده و ما نیز آن را باور می‌کنیم.»

او یادآور شد: «وقتی مسئول ما به کارگردان حکم می‌کند قهرمان باید چنین باشد و کارگردان می‌گوید «باشد» مشکل به وجود می‌آید. قدرت نه گفتن اهمیت زیادی دارد. اینکه امروز اینچنین سیل فیلم‌های مبتذل زیاد شده به این دلیل است که بازیگران می‌گویند باشد.»

عرب‌نیا اظهار داشت: «فریدون زندی بازیکن فوتبال حرفی در برنامه نود زد که بسیار تکان‌دهنده بود. او می‌گفت در لیگ آلمان لازم نیست برای اینکه در بازی جانت را برای همبازی‌هایت بدهی آشنای او باشی. می‌گفت وقتی آنجا از زمین بیرون می‌آمدیم حتی سلام و علیکی هم با هم نداریم اما بازی باید دلپذیر از آب در آید و قواعد رعایت شود. این باید سرفصل بحث هفته آینده شود که بگوییم تعامل بین عوامل می‌تواند روی بازی‌ها تاثیر بگذارد.»

به گفته جیرانی عرب‌نیا هفته آینده نیز در برنامه «هفت» حاضر خواهد شد.





نوع مطلب :
برچسب ها : تلویزیون، سینمای ایران، فریدون جیرانی، مجموعه تلویزیونی مختارنامه، برنامه هفت،
لینک های مرتبط :


مجیدی: داودن‍ژاد مرا شگفت زده کرد

فرهنگ > سینما  - شرق نوشت:

مجید مجیدی کارگردان مطرح سینمای ایران به تمجید از فیلم «مرهم» ساخته علیرضا داودن‍‍ژاد پرداخت.

مجیدی گفت: «آقای داودنژاد بعد از گذشت سال‌ها از ساخت فیلم «نیاز» این بار با ساخت فیلم «مرهم» بار دیگر من را شگفت‌زده کرد. این تلاش، مرهون خود ایشان است نه جای دیگری.»





نوع مطلب :
برچسب ها : سینمای ایران، مجید مجیدی، علیرضا داوود نژاد،
لینک های مرتبط :


پاسخ ستاد مبارزه با عرضه محصولات غیرمجاز به انتقادها /  کسی مبارزه با قاچاق فیلم را وظیفه نمی‌داند


فرهنگ > سینما  - دبیر ستاد مبارزه با قاچاق فیلم با انتشار نامه‌ای به انتقادهایی که اخیراً نسبت به عملکرد او در این ستاد مطرح شده پاسخ داد.

به گزارش روابط عمومی ستاد مبارزه با قاچاق محصولات سمعی بصری، محمدرضا عباسیان با انتشار نامه‌ای در مورد مسائلی که درباره قاچاق فیلم‌ها عنوان می‌شود، تلاش در رفع ابهامات کرده است.

انتقادات و حملات دامنه‌دار و طراحی شده
متاسفانه چندی است موج انتقادات در مورد فعالیت‌های این ستاد در خبرگزاری‌ها، روزنامه‌ها و سایت‌های خبری جاری شده است. می‌دانیم متاسفانه برخی از این حملات دامنه‌دار، طراحی شده و با برنامه صورت می‌گیرد. خوب است در ابتدا باز هم کمی در مورد ماهیت این ستاد صحبت کنیم.

این ستاد نهادی است فاقد جایگاه سازمانی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و به طبع آن فاقد نیروی انسانی و مهمتر از آن فاقد بودجه مستقل و اصولا چیزی به نام بودجه است. حتی این ستاد شماره نامه مستقل ندارد و برای ارسال هر نامه که روزانه ده‌ها مورد از آن صورت می‌گیرد باید از دبیرخانه معاونت سینمایی شماره نامه اخذ کند. ضمن آنکه چنین پدیده‌ای که نشان از فقدان آینده‌نگری موسسین آن است، بسیاری از مشکلات اجرایی و عملیاتی ستاد را عیان می‌کند.

وزارت ارشاد بودجه مستقلی در اختیار ستاد قرار نمی‌دهد، چرا که طبق قانون نمی‌تواند برای نهادی که در ساختار آن وجود  ندارد، بودجه‌ای تخصیص دهد. نمی‌تواند آن را به ساختار خود اضافه کند، چرا که طبق قانون مصرح دولت هیچ وزارتخانه‌ای اجازه گسترش تشکیلات ندارد. پس این ستاد بودجه ندارد!

سال‌هاست این ستاد از محل بودجه موسسه رسانه‌های تصویری ارتزاق می‌کند و البته نه بودجه که بیشتر درآمدهای این موسسه در آن اسکان دارد و از نیروی انسانی آن استفاده می‌کند. موسسه رسانه‌های تصویری که خود وظایفی دارد، تعهداتی و کسانی که می‌بایست به آنها پاسخگو باشد.

کار به جایی رسیده که جوانی که معلوم نیست چند روزی ا‌ست پا به این عرصه گذاشته می‌گوید ستاد چرا به جای آنکه فیلم جمع کند در خارج از کشور هفته فیلم برگزار می‌کند (به زعم ایشان و بعضی دیگر موسسه رسانه‌های تصویری می‌بایست کار موظفی خود را تعطیل کند) و هفته‌نامه‌ای در انتقاد از عرضه غیرمجاز فلان فیلم تیتر می‌زند «چه اتفاقی در موسسه رسانه‌های تصویری می‌افتد؟!»

عملکرد ستاد نسبت به گذشته هیچ کاهشی نداشته است
بر خلاف فضاسازی‌ها نه تنها عملکرد ستاد نسبت به گذشته کاهشی نداشته که با گسترش فعالیت ستاد در استان‌های کشور افزایش چشمگیر هم داشته است. در گذشته تنها سعی می‌شد عرضه فیلم قاچاق در شهر تهران کنترل شود، اما امروز نه تنها کنترل بازار تهران به همان شکل گذشته ادامه دارد که گستره این مبارزه به سراسر کشور بسط یافته است.

اتفاقات مهم کنترلی که در ماه‌های گذشته در مقابله با پدیده قاچاق صنعتی و حرفه‌ای فیلم در شهر مشهد مقدس به عنوان بزرگترین بازار قاچاق فیلم در کشور پس از تهران در ماه‌های گذشته رخ داد، گواه این مدعاست. دوستان مدعی هستند که ریشه قاچاق را در گذشته خشکانده‌اند! این چه ریشه خشکاندنی بوده که اینچنین دوباره سر برآورده است؟

متاسفانه بیشتر فعالیت در گذشته بر مبنای بزرگنمایی و جنگ رسانه‌ای و گردهمایی و طومار امضاء کردن بوده است، حال آنکه در همان روزهای اوج ریشه‌خشکانی هم نسخه قاچاق تنها فیلم میلیاردی آن روزها یعنی «اخراجی‌ها 2» در میانه اکران به بازار آمد!

به غیر از انتقاد چه کسانی کمک می‌کنند؟
سئوال اینجاست که این شمشیر آخته انتقادات چه کمکی به مبارزه با قاچاق فیلم کرده است؟ کدامیک از سایت‌ها، خبرگزاری‌ها و حتی روزنامه‌ها مردم را دعوت به ندیدن فیلم غیرمجاز کرده‌اند؟ (بماند که بسیاری از دست‌اندرکاران این عرصه خود مشتری پرو پا قرص کپی غیرمجاز فیلم‌های خارجی هستند!)

کدام تهیه‌کننده، کارگردان و بازیگری مصاحبه کرده و به جای آنکه به همه ابعاد مدیریت فرهنگی کشور انتقاد کند از مردم خواسته کپی غیرمجاز فیلم‌هایشان را نبینند؟ کدام تهیه‌کننده آمده بگوید آی مردم من شرعاً راضی نیستم کسی کپی قاچاق فیلمم را ببیند؟

عوامل انگشت شمار این ستاد تمام تعطیلات نوروز 90 را درگیر جلوگیری از تکثیر غیرمجاز فیلم‌های در حال اکران بودند، کپی پرده «اخراجی‌ها 3» درآمد و تا امروز و بعد از چند ماه هنوز مالک اثر شکایت خود را از سینمایی که نسخه غیرمجاز از آن خارج شده است پیگیری نکرده است؟

این موضوع در مورد فیلم «جدایی نادر از سیمین» و «ملک سلیمان» هم صدق می‌کند. وقتی مالک و به ظاهر متضرر اصلی ادعایی نمی‌کند چطور باید پیگیر بود. ستاد هماهنگ‌کننده‌ای است بین دستگاه قضایی، نیروی انتظامی و صاحبان اثر. نبود شکایت مالک، کل پروسه مقابله را متوقف می‌کند. البته همان‌طور که دیدیم کپی غیرمجاز بسیار بی‌کیفیت این دو فیلم اخیر مانع از فروش به مراتب بیش از پیش‌بینی فیلم‌ها نشد.

نقش تهیه‌کنندگان در این میان چیست؟
متاسفانه تهیه‌کنندگان سینمای ایران که همچنان درگیرودار اختلافات صنفی خود هستند و نگران قیمت رایت ویدئوی فیلم‌هایشان، هیچ قدم جدی و عملی برای مقابله با پدیده مذموم و مخرب قاچاق فیلم برنمی‌دارند. از تهیه‌کنندگانی که سابقه‌ای در امر مبازره با قاچاق فیلم داشته‌اند دعوت کردیم تا با ستاد همکاری کنند و به خودشان و سینما خدمت کنند، تنها یک راه پیش پای ما گذاشتند، صرفا فعالیت در شهر تهران، آن هم با ماهی 30 میلیون تومان دستمزد!

اگر ستاد چنین بودجه‌ای تنها برای شهر تهران داشت که وضعش بهتر ازاین بود. اصلا همین دوستان و اسلاف ستاد بوده‌اند که پرداخت‌های نقدی خارج از اصول را در پیشبرد کارهای ستاد در گذشته باب کردند و آن را به عرفی تبدیل کردند که امروز یکی از مشکلات ستاد شده است.

متاسفانه کسی مبارزه با قاچاق فیلم را وظیفه خود نمی‌داند. (متاسفانه یکی از همین دوستان تهیه‌کننده بعدتر در مصاحبه‌ای ستاد را متهم کرد که تمام بودجه دریافتی را حیف و میل می‌کند!) دوستان تهیه‌کننده که منتفعین اصلی مبارزه با قاچاق فیلم هستند بگویند تا امروز چه قدمی در راه مبارزه با این پدیده شوم برداشته‌اند؟ این سوال را تسری می‌دهیم به همه کارگردانان منتقد و خوش مصاحبه و حتی بازیگرانی که وقتی از ایشان برای ساخت تیزرهای ستاد دعوت کردیم رقم‌های نجومی را درخواست کردند.

نقش موسسات ویدئو رسانه چیست؟
بازار ویدئوی کشور در دست موسسات ویدئو رسانه است و ایشان همچون تهیه‌کنندگان سینما منتفعین اصلی سلامت بازار هستند. اما متاسفانه نه تنها در مبارزه با قاچاق فیلم مشارکتی جدی نداشته‌اند که اخیراً و برای جبران خسارات ناشی از سوءمدیریتشان در سال گذشته قیمت محصولات را افزایش چشمگیری داده‌اند.

این ستاد در همان زمان هم طی مکاتباتی نسبت به عواقب این افزایش قیمت هشدار داد و البته امروز شاهد بخشی از عواقب افزایش قیمت محصولات ویدئویی از 1500 تومان به 2500 در افزایش کپی غیرمجاز هستیم. اما دلیل اصلی این افزایش این است که در ابتدای سال گذشته در رقابتی ناسالم و نه نیاز بازار قیمت رایت ویدئویی را به حدی غیرمنطقی بالا بردند و در جریان توزیع همان آثار متوجه ضرر و زیان چشمگیر شدند و در شرایطی که توان بازپرداخت دیون خود را نداشتند قیمت محصول را به اندازه‌ای بالا بردند تا شاید برخی از زیان‌هایشان را جبران کنند که بسیاری‌شان با این ترفند هم نتوانستند خسارات خود را جبران کنند.

نتیجه آنکه قیمت محصول بالا رفت، توقع تهیه‌کنندگان از قیمت رایت ویدئویی آثارشان همچنان به شکلی کاذب بالاست و در سال جدید شاهدیم هنوز رایت فیلمی به شکلی جدی خریداری نشده است و البته افزایش قیمت، تیراژ فیلم غیرمجاز را هم افزایش داده است.

در طرحی، ستاد با هفکری موسسات ویدئو رسانه از ایشان خواست تا با نصب هولوگرام مشترک با لوگوی ستاد و ضرایب امنیتی بالا مانع تکثیر حرفه‌ای و صنعتی غیرمجاز آثارشان که تاثیرات مخربش بسیار بالاتر از دست‌فروشان است شود، اما متاسفانه برخلاف توافقات اولیه هیچ‌یک از موسسات حاضر نشدند در جریان خرید هولوگرام‌ها مابه التفاوت حداقلی مورد نظر ستاد را برای کمک به هزینه‌ها پرداخت کنند و حتی مبلغ خرید هولوگرام به قیمت تمام شده را طی چک‌هایی با سر رسید چند ماهه پرداخت کردند.

پدیده DivX
ما امروز با پدیده DivX روبرو هستیم. چند فیلم روی یک لوح فشرده با کیفیتی نه چندان قابل قبول، اما احتمالا قابل تحمل البته با توجه به قیمت بسیار نازل آن. 10 فیلم یا بیشتر به قیمت 1000 تومان در حالیکه مصرف‌کننده باید برای خرید یک فیلم 2500 تومان و برای خرید یک بلیت سینما حدود 3000 تومان بپردازد!

ستاد تمام تلاش خود را برای کنترل چنین پدیده‌ای به کار برده و در گزارش‌های قبلی هم آمده که مبارزه اصلی با این پدیده در مشهد مقدس به عنوان مهد آن در کشور صورت گرفته، اما مقابله جدی با این پدیده بدون مشارکت جوانب مختلف و به خصوص تهیه‌کنندگان و موسسات ویدئو رسانه راه به جایی نخواهد برد.

شهرداری تهران به وظیفه خود عمل نمی‌کند
برخورد با دستفروشان فیلم‌های غیرمجاز وظیفه شهرداری تهران است که با وجود مکاتبات و پیگیری‌های بسیار به وظیفه خود عمل نمی‌کند! چطور است که شهرداری با هرنوع دستفروش و بساطی به بهانه سد معبر برخورد می‌کند، اما به‌رغم مکاتبات و درخواستهای بسیار، هیچ همکاری در برخورد با فروشندگان فیلم‌های قاچاق نمی‌کند؟

آنها که پای کار هستند
بیشترین همکاری با ستاد تا امروز از سوی نیروی انتظامی شهر تهران و پس از آن استان تهران بوده است. بیشترین توفیقات ستاد مرهون همکاری‌های همیشگی این دوستان در فرماندهی نیروی انتظامی تهران بزرگ و استان تهران و فرماندهی پلیس امنیت تهران بزرگ بوده است. به غیر از آن حمایت‌های دادسرای ارشاد تهران و شخص دادستان کل کشور را که همواره حمایت‌شان از فعالیت‌های ستاد قطع نشده نباید از یاد برد.

چه باید کرد؟
پدیده قاچاق و تکثیر غیرمجاز به فیلم محدود نمی‌شود. امروز بازی‌های رایانه‌ای، موسیقی، نرم‌افزارها و دیگر محصولاتی که در قالب لوح فشرده منتشر می‌شوند و دارای حقوق معنوی هستند با این پدیده مذموم دست و پنجه نرم می‌کنند و بعضاً خساراتی بسیار بیشتر از فیلم را متحمل می‌شوند. گزارش‌های متعددی داریم از خریدCD  قرآنی که خالی بوده و یا نرم‌افزار موبایلی که حاوی فایل‌های مستهجن بوده است. چه باید کرد؟

در ابتدا نیازمند تشکیلاتی هستیم که همه این حوزه‌ها را تحت پوشش قرار دهد. تشکیلاتی که قدرت ارتباط مستقیم با همه نهادهای تاثیرگذار را به شکلی سازنده دارا باشد. پیشنهاد ما تاسیس رسمی ستادی است در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که همه حوزه‌ها را تحت پوشش قرار دهد. ستادی که انحصاراً و اختصاصاً به این موضوع و موضوع کلان‌تر کپی رایت در کشور بپردازد. ستادی که مورد حمایت همه جانبه دولت و بخش خصوصی باشد تا بتواند به اهداف فرا حوزه‌ای خود نائل شود.

نیازمند قوانینی گویا و جامع در امر مبارزه و نهادهایی مجری قوانین هستیم. امروز دادگاه حتی پرونده‌ای برای حامل و فروشنده پنج یا 10 فیلم غیرمجاز تشکیل نمی‌دهد و به همین دلیل پلیس هم با او برخورد نمی‌کند، چه باید کرد؟

این ستاد باید دارای شورایی عالی باشد که  تعدادی از وزرای مرتبط و مسئولین تراز اول انتظامی و قضایی عضو آن باشند تا تصمیمات آن در سراسر کشور به یک شکل عملی شود؛ نه مثل امروز که برای مبارزه با پدیده فیلم‌های غیرمجاز در هر استان و شهر با شرایطی متفاوت و متاثر از تصمیمات مسئولان محلی روبرو هستیم.

باید دست به دست هم دهیم برای رفع این مشکل نه آنکه آنرا چماقی کنیم برای معادلات غیرفرهنگی و تنها کنار گود نشسته باشیم و از همه مهمتر فرهنگ‌سازی است، به مردم باید بیاموزیم و از ایشان بخواهیم از محصولات سمعی و بصری غیرمجاز استفاده نکنند.

به گزارش خبرآنلاین،‌ انتشار نسخه غیرمجاز فیلم سینمایی «اخراجی‌ها3» و تاثیر آن روی فروش فیلم و در ادامه انتشار نسخه غیرقانوی «جدایی نادر از سیمین» موجب شد دوباره نگرانی‌ها از ناحیه قاچاق محصولات سمعی بصری افزایش پیدا کند. این در شرایطی بود که بعد از سال 1386 و گردهمایی بزرگ اهالی خانه سینما در مقابله با قاچاق فیلم و راه‌اندازی ستادی برای این موضوع سینمای ایران از این پدیده ناهنجار دور شده و نفس راحتی کشیده بود.

با انتشار نسخه قاچاق این دو فیلم نگاه‌ها متوجه ستاد مبازره با قاچاق فیلم شد؛‌ ستادی که در دوران مدیریت ابراهیم داروغه‌زاده شرایط خوب و رضایت‌بخشی را پشت سر می‌گذاشت.





نوع مطلب :
برچسب ها : سینمای ایران، قاچاق،
لینک های مرتبط :


فرهنگ > چهره‌ها  - دومین مراسم قرعه کشی جوایز مجموعه «قهوه تلخ» با حضور عوامل این سریال و چهره​هایی سینمایی و تلویزیونی برگزار شد. یکی از مهمانان این مراسم محمدرضا گلزار بازیگر سینما بود. 

محمدرضا گلزار در مراسم قرعه کشی قهوه تلخ

http://www.khabaronline.ir/news-153450.aspx





نوع مطلب :
برچسب ها : سینمای ایران، محمدرضا گلزار،
لینک های مرتبط : فروشگاه،


به من گفتند نمی‌گذاریم تو فیلم دفاع مقدس بسازی!

فرهنگ > سینما  - روزنامه ایران نوشت:

سامان سالور از نسل سوم سینماگران بعد از انقلاب است که با ساخت فیلم‌های اجتماعی حضورش را به عنوان یک کارگردان جوان در سینما تثبیت کرد. سالور با ساخت فیلم «سیزده 59» توانست در حوزه سینمای اجتماعی با پس زمینه دفاع مقدس اثری متفاوت بسازد و بخشی از مسائل و مشکلات آدم‌های جنگ در جامعه معاصر را به تصویر بکشد. «سیزده 59» به لحاظ کیفیت نماهای جنگی موجود در آن یکی از باکیفیت‌ترین آثار سینمای دفاع مقدس به شمار می‌رود. سالور در گفت‌وگو با ایران درباره وضعیت سینمای دفاع مقدس و تولید فیلم جنگی صحبت کرده است.

بعد از نمایش «سیزده 59» در جشنواره فیلم فجر برای خیلی‌ها این سئوال پیش آمد فیلمسازی که در 10 دقیقه ابتدایی فیلمش این قدر خوب فضای جنگ را به تصویر کشیده، چرا در ادامه فیلم به جای تصویربرداری از دل جنگ، دوربینش را به میان اجتماع آورده است؟ 
نکته مهمی که باید به آن توجه داشت این مسئله است که «سیزده 59» فیلمی اجتماعی با پس زمینه دفاع مقدس است و در زمان نوشتن فیلمنامه هم همین مدت، اختصاص به نمایش جنگ و صحنه نبرد در فیلمنامه داشت یعنی از ابتدا هدفم این بود که به صورت کوتاه، اما در عین حال اثرگذار صحنه‌هایی از نبرد ایرانیان در برابر عراق را به نمایش گذاشته و پس از آن به دل اجتماع بیایم. 

به عبارت بهتر خواسته‌اید سرنوشت آدم‌های جنگ را در دوران پس از جنگ تصویر کنید؟ 
بله. این آدم‌ها سرنوشتشان با جنگ پیوند خورده است. تولید فیلم جنگی تعاریف خاص خودش را دارد و فیلم من بیشتر درباره تنهایی آدم‌هایی است که هشت سال با جنگ درگیر بوده‌اند. 

یکی از ویژگی‌های بسیاری از آثار مرتبط با دفاع مقدس، سطحی‌نگری این آثار است که بیش از هر چیز نشأت گرفته از این واقعیت است که ساختن فیلم جنگی باکیفیت به تبحر زیادی نیاز دارد. 

ساخت فیلم جنگی یکی از سخت‌ترین کارها است بخصوص در کشور ما که امکانات لازم و درستی در این زمینه وجود نداشته و از تجهیزات و تکنولوژی استاندارد و روز تولید این فیلم‌ها خیلی عقب هستیم. دوستان کارگردان موقعی که به سراغ ساخت فیلم جنگی می‌روند، با توجه به امکاناتی که وجود دارد تلاش می‌کنند بهترین نتیجه را در فیلمسازی به دست بیاورند ولی این امکانات حداقلی محدودیت‌هایی در حین تولید به وجود آورد که کار را دچار مشکل می‌کند. 

با این حساب حین فیلمبرداری نماهای جنگی «سیزده 59» هم دردسرهای زیادی را متحمل شدید؟ 
در حین ساخت «سیزده 59» امکانات محدودی داشتیم. برای فیلمبرداری تنها گزینه پیشرو شهرک سینمایی دفاع مقدس بود؛ در شهرک سینمایی دفاع مقدس نیز وضعیت ادوات و تجهیزات نظامی محدود است و اغلب اسلحه‌ها عمر چند دهه‌ای دارند و در عمل کارایی ندارند و به غیر از سه عدد تانک که آنها را هم باید به زور هل دادن روشن کرد و چند اسلحه ژ- 3 که در حین شلیک، گلوله در داخل خشاب آنها گیر می‌کند و باید کلی کلنجار رفت تا اسلحه آماده شلیک شود با امکانات دیگری مواجه نیستیم.

ضمن اینکه در گوشه گوشه شهرک سینمایی دفاع مقدس مظاهر شهری هم دیده می‌شود و اصلاً نمی‌شود جای دوربین را به دلخواه تغییر داد و می‌بایست با زوایای محدود دوربین کار کرد. حتی در زمینه استفاده از هنرور تخصصی در زمینه فیلم‌های جنگی نیز با کمبود روبه‌رو هستیم. در اغلب فیلم‌ها گروه تدارکات می‌روند و یک عده کارگر ساختمانی را برای استفاده از صحنه‌های شلوغ استخدام می‌کنند! استفاده از این نوع آدم‌های غیرمتخصص باعث بروز اتفاقات ناگوار می‌شود و حاضر کردن این نوع هنرورها و قابل باور بودنشان برای مخاطبی که فیلم را نگاه می‌کند کار دشواری است.

باید در نظر داشته باشیم صحنه‌های انفجار و اسپیشیال افکت سینمای ایران برخلاف سایر نقاط دنیا واقعی است و در عین حال بسیار خطرناک! و بارها شاهد آسیب دیدن عوامل سر صحنه فیلم‌های جنگی بوده‌ایم. خود من در حین ساخت فیلم «جایی‌ نزدیک آسمان» سابقه اصابت ترکش را دارم و در حین کار علاوه بر خودم عاطفه رضوی و حبیب دهقان‌نسب هم حین بازی از اصابت ترکش‌ها در امان نبودند و اگر خدا کمک نمی‌کرد دچار آسیب‌های جدی‌تر جسمانی می‌شدیم. 
استفاده کرد. 

آیا به عنوان فیلمسازی جوان به راحتی توانستید در ساخت فیلم‌های دفاع مقدس ورود پیدا کنید؟ 
در این حوزه با تقسیم‌بندی خودی‌ و غیرخودی‌ مواجه هستیم و این جریان به نفع سینمای دفاع مقدس نیست. کارگردان‌های شایسته و با انگیزه‌ای داریم که می‌توانند فیلم‌های مهم جنگی بسازند ولی کمبود امکانات از یک طرف و بحث خودی و غیرخودی از طرف دیگر باعث شده بسیاری از این جوانان قید کار در سینمای جنگ را بزنند. 

اگر امکان دارد درباره این موضوع بیشتر صحبت کنید؟ 
به عنوان مثال قبل از شروع ساخت فیلم «سیزده 59» تماس‌های مجهولی با من گرفته می‌شد که تو به چه عنوان و اجازه‌ای می‌خواهی فیلم جنگی بسازی؟ و وقتی مسئولیت و نام آنها را می‌پرسیدم عنوان می‌کردند ما آدم‌هایی هستیم که به تو اجازه نمی‌دهیم در فیلمت یک گلوله شلیک کنی و من فیلمم را با توجه به این مسائل ساختم و به نظر اغلب کارشناسان 10دقیقه ابتدایی فیلمم که به جنگ می‌پردازد، یکی از فصول درخشان سینمای دفاع مقدس است. 

با توجه به کاستی‌های شهرک سینمایی دفاع مقدس آیا این نیاز احساس نمی‌شود که پلاتو و استودیوهای تخصصی برای سینمای دفاع مقدس ایجاد شود؟ 
این نیاز از سال‌ها قبل احساس می‌شد. همین جا از فرماندهانی که سابقه حضور در جنگ را دارند تقاضا می‌کنم برای انجام یک مانور ساده به شهرک سینمایی دفاع مقدس بروند و ببینند آیا با امکانات موجود در این شهرک قادرند این مانور را برگزار کنند؟! سینما با توجه به حجم تولیدات نیازمند پروداکشن و تجهیزات قوی است در حالی که در شهرک سینمایی دفاع مقدس اجازه شلیک با دوشکا وجود ندارد چون اسلحه نیمه‌سنگین محسوب می‌شود و سر و صدا ایجاد می‌کند. برای بهبود این ضعف‌ها سازمان‌های وابسته و متولی جنگ، باید با عزم جدی استودیوهای با امکانات و تجهیزات روز و درخور سینمای دفاع مقدس تأسیس کنند.





نوع مطلب :
برچسب ها : سینمای ایران، سینمای دفاع مقدس،
لینک های مرتبط :


میرکریمی، فرهادی و داودنژاد برترین‌های جشنواره فیلم شهر شدند

فرهنگ > سینما  - فارس نوشت:

سیدرضا میرکریمی، اصغر فرهادی و علیرضا داودنژاد تندیس‌های بخش سینمایی چهارمین جشنواره فیلم شهر را از آن خود کردند.

در بخش تقدیر اهدای جوایز چهارمین جشنواره فیلم شهر که یکشنبه شب در سالن همایش‌های برج میلاد برگزار شد، برگزیدگان بخش‌های انیمیشن، فیلم کوتاه، مستند، ویدیویی و سینمایی تقدیر شدند.

در بخش فیلم‌های سینمایی دو دیپلم افتخار به بهرام توکلی برای کارگردانی فیلم سینمایی «این جا بدون من» و نگار آذربایجانی برای کارگردانی فیلم «آینه‌های روبرو» اهد شد.

جایزه ویژه هیئت داوران هم شامل تندیس و دیپلم افتخار به همایون اسعدیان کارگردان فیلم سینمایی «طلا و مس» تقدیم شد.

در این بخش سه جایزه اول بدون ترتیب اهدا شد که بر این اساس سیدرضا میرکریمی (یه حبه قند)، اصغر فرهادی (جدایی نادر از سیمین) و علیرضا داودنژاد (مرهم) جایزه‌های برتر را دریافت کردند.

در بخش انیمیشن جشنواره، جایزه ویژه هیئت داوران به فرهنگ ادیب کارگردان فیلم «مثل یک رویا» اهدا شد و مهدی آقاجانی با فیلم آواز مینا جایزه بهترین کارگردانی و مهرناز علیزاده با فیلم «مثل سبز، زرد، قرمز» جایزه بهترین فیلم را از آن خود کرد.

در بخش مستند کوتاه دیپلم افتخار برای تصویربرداری فیلم «چه شور بود دریاچه من» به عبدالله شکری اهدا شد و بهرامی‌مقدم برای کارگردانی «بام‌های زندگی» و سحر سلحشور برای کارگردانی فیلم «تکه چسبانی مولانا و شهر» هم دیپلم افتخار گرفته‌اند.

در بخش مستند بلند جشنواره مهدی باقری (مرغ سحر) و محمد شیروانی (صفر بیست و یک) دیپلم افتخار گرفتند و جایزه بهترین کارگردانی به پالیز خوشدل و زینب تبریزی برای فیلم «سلاطین خیال‌ها» اهدا شد.

جایزه بهترین فیلم این بخش هم به علیرضا رسولی‌‌نژاد تهیه‌کننده مستند «مینور و ماژور» اهدا شد و جعفر صانعی‌مقدم تهیه‌کننده سینمای مستند هم جایزه ویژه هیئت داوران را به پاس حمایت‌ از جوانان مستندساز دریافت کرد.

در بخش بهترین اثر دانشجویی مهدی طرفی با فیلم «سینما آزادی» جایزه بهترین اثر را از آن خود کرد و در بخش فیلم کوتاه هیئت داوران این بخش هیچ فیلمی را متناسب با شعار جشنواره فیلم شهر ندانستند و سه جایزه به کارگردانان فیلم کوتاه اهدا کردند.

جایزه سوم این بخش به بابک بهرام‌‌بیگی کارگردان «این را نشانه‌ها می‌گویند» رسید و نیما عباس‌پور با فیلم «پیاده‌روی بزرگ» و آزاد محمدی با فیلم «غروب حلزون» به ترتیب جایزه‌های دوم و اول را کسب کردند.

در بخش ویدیویی، جایزه بهترین فیلمنامه به مهدی شیرزاد برای تله‌فیلم «حبیب» رسید و دیپلم افتخار بهترین کارگردانی برای فیلم «یک اسم» به بیژن میرباقری اهدا شد.

جایزه ویژه هیئت داوران هم به حجت قاسم‌زاده اصل (قصه‌ها و واقعیت) و هومن سیدی (آفریقا) اهدا شد.

تندیس بهترین کارگردانی این بخش به حسن فتحی برای فیلم «دنده معکوس» و تندیس بهترین فیلم به اسماعیل عفیفه تهیه‌کننده «دنده معکوس» اهدا شد.

در بخش روشنایی شهر داوود اشرفی (تمام رنگی)، محی‌الدین صالحی (چشم ماهی)، سید محمدصادق جعفری (قطار ثانیه‌ها) و مرجان اشرفی‌زاده برگزیده شدند.

در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم شهر که با اجرای فرزاد حسنی برگزار شد، هنرمندان و مدیرانی چون محمدباقر قالیباف شهردار تهران، ابراهیم داروغه‌زاده، مجید مجیدی، محمد‌مهدی عسگر‌پور، حمید جبلی، همایون اسعدیان، مجید مظفری، امیر خوراکیان، اکبر حر، سیدرضا میرکریمی، ابراهیم داروغه‌زاده، بهرام عظیمی، مجتبی راعی، ابراهیم آبادی، حسین ترابی، احمد مسجد جامعی، عزت‌الله انتظامی، علیرضا داوود‌نژاد، جعفر صانعی مقدم، یدالله صمدی، سیروس ابراهیم‌زاده، اصغر فرهادی، ابوالحسن داوودی، منوچهر محمدی، رسول صدرعاملی، بیژن میرباقری، اکبر نبوی، مرتضی رزاق‌کریمی، ملکه رنجبر، امین تارخ، محمد آفریده، داریوش بابائیان، بهرام توکلی، فرهاد توحیدی، هومن سیدی، آزاده صمدی، هوشنگ گلمکانی، بهزاد فراهانی، بهرام زند، مازیار میری، عباس رافعی، داوود رشیدی، نیکی کریمی، داریوش اسد‌زاده، محمد بزرگ‌نیا، شایسته ایرانی، محمد حسین نیرومند، سیدمحمود رضوی، امیرحسین شریفی، فریبرز عرب‌نیا، منوچهر شاهسواری، مسعود رایگان، رویا تیموریان، جهانگیر کوثری، عزیزالله حمیدنژاد، حبیب رضایی، شقایق فراهانی، افشین هاشمی، لادن مستوفی و علی روئین‌تن حضور داشتند.

در این مراسم نمایشی با کارگردانی محمد رحمانیان و بازیگری افرادی چون حبیب رضایی، افشین هاشمی، لادن مستوفی، مهتاب نصیرپور و شقایق فراهانی اجرا شد.

از حاشیه‌های مراسم یکشنبه شب می‌توان به طولانی بودن مراسم و اجراهای زیاد نمایش محمد رحمانیان اشاره کرد.

فرزاد حسنی هم که اجرای مراسم را برعهده داشت، در قسمت‌‌های مختلف برنامه اسامی هنرمندان حاضر در سالن را پشت تریبون اعلام می‌کرد و هنرمندان هم مورد تشویق حضار قرار می‌گرفتند.

فریبرز عرب‌نیا هم که در مراسم حضور داشت، بیش از همه از سوی حضار مورد تشویق قرار گرفت. 





نوع مطلب :
برچسب ها : سینمای ایران، اصغر فرهادی، جشنواره فیلم شهر، علیرضا داوود نژاد،
لینک های مرتبط :


سینمای سیاسی ایران؛ تیغ و ابریشم

فرهنگ > سینما  - بانی فیلم نوشت:

در آستانه اکران فیلم‌های «جرم» و «پایان‌نامه» بحث سینمای سیاسی میان سینماگران و کارشناسان دوباره مطرح شده است.

از سوی دیگر مدیران سینمایی کشور بارها تأکید کرده‌اند که علاقه‌مند به احیاء ژانر سینمای سیاسی هستند. نکته‌ای که چند روز پیش علیرضا سجادپور نیز به آن اشاره کرد و افزود به زودی دو فیلم درباره ندا آقا‌سلطان ساخته خواهد شد.

در زمینه حوادث پس از انتخابات قرار است دو فیلم «آن سوی اغما» به کارگردانی حمید بهمنی و «قلاده‌های طلا» توسط ابوالقاسم طالبی ساخته شود.

در جشنواره فجر نیز نشانه‌های سیاسی را می‌شد در فیلم‌های «پایان‌نامه»، «گزارش یک جشن» و «خیابان‌های آرام» مشاهده کرد. ضمن اینکه از «جرم» نیز تعبیر‌هایی سیاسی به عمل آمد؛ تعبیرهایی که می‌توان گفت درباره فیلمی از مسعود کیمیایی طبیعی و قابل انتظار است. از زمان «خاک» و «گوزن‌ها» تا روزگار «خط قرمز» و «اعتراض» کیمیایی به عنوان فیلمسازی که در آثارش به سیاست پرداخته مطرح بوده است...

نظر تعدادی از سینماگران را درباره سینمای سیاسی می‌خوانید: 

سینمای سیاسی ایران الکن و ناموفق است 
مهدی سجاده‌چی در پاسخ به این سئوال که آیا در ایران، سینمای سیاسی داریم، گفت: «قبل از پرداختن به این موضوع باید سینمای سیاسی را تعریف کرد. محال است که ما سینمای سیاسی نداشته باشیم و فیلمسازانی که انگیزه‌های سیاسی دارند، راه خودشان را پیدا خواهند کرد. در سینمای ایران نیز به همین شکل است، اگر منظورمان این است که برخی از فیلمسازان خیلی واضح و روشن حرف سیاسی می‌زنند، این طور نیست، اگر این اتفاق نیز افتاده است، بعد از خرداد 76 بود که یک سری فیلم‌های ظاهراً سیاسی بی‌مایه و ژورنالیستی ساخته شد که محصول همان دوران بود که نه فیلم بود، نه سیاست و نه هیچ چیز دیگری.» 

این فیلمنامه‌نویس سینما در ادامه گفت: «اگر منظورمان این است که هستند فیلمسازانی که دیدگاه‌های سیاسی دارند و این دیدگاه‌ها را در آثارشان نشان می‌دهند، جواب من مثبت است. چرا که من می‌بینم فیلم‌هایی را که به نظر می‌آید با انگیزه سیاسی ساخته شده و موضوعی را مورد توجه قرار داده‌اند که البته شخصاً چندان رابطه شخصی با آن برقرار نمی‌کنم و به نظرم سینما نیست. در این شکل از بیان نکاتی را که برای ارتباط با مخاطب نیاز است، حذف می‌شود که عملاً هیچ مخاطبی نمی‌فهمد که منظور فیلمساز چه بوده است! حتی در وهله اول تا آنانی که نباید بفهمند، چیزی نفهمند و در وهله دوم آنانی که باید بفهمند نیز چیزی نمی‌فهمند. اگر بخواهم صحبت‌هایم را روشن کنم باید نام فیلم‌ها را ببرم که از این بابت معذورم. اما فیلم‌هایی داریم که بسیار ناموفق حرف‌های سیاسی را به شکل مضمونی و گاهی نیز ساختاری بیان کرده‌اند.» 

سطحی‌نگری در سینمای سیاسی باعث سوء تفاهم می‌شود
امیرحسین علم‌الهدی معتقد است سطحی‌نگری در حوزه سینمای سیاسی و تحمل‌ناپذیر بودن مسؤولان باعث ایجاد سوء تفاهم در این زمینه و ساخته نشدن فیلم‌های عمیق و جذاب می‌شود.

وی درباره مفهوم سینمای سیاسی در ایران گفت: «به نظر من فیلم سیاسی در ایران به معنای کلاسیک وجود ندارد بلکه بیشتر سینماگران ما فیلم سیاسی را به معنای رویکرد هجو سیاست در نظر می‌گیرند. فیلم سیاسی در جهان ژانر بخصوصی به حساب می‌آید. این سینما باید در ذات خود وارد مسائل عمیق شود نه بیشتر به سطح بپردازد.»

این کارشناس حوزه توزیع و نمایش ادامه داد: «همان طور که مقام معظم رهبری فرمودند ما باید به سمت جذب حداکثر حرکت کنیم. ممکن است بعضی از نخبگان حوزه فرهنگ و هنر دیدگاه‌های خاصی درمورد سیاست داشته باشند. بنابراین اگر قرار است هنرمندان به سوی دیدگاه‌های متفاوت بروند ساخت فیلم با مضمون سیاسی امکان پذیر نیست. چون باید با دید عمیق و به دور از حاشیه در سینما از سیاست حرف زد.»

تعریف درستی از سینمای سیاسی نداریم
جواد اردکانی نیز در خصوص وضعیت سینمای سیاسی در ایران گفت: «اینکه ما می‌گوییم فیلم‌های سیاسی داریم یک بحث است و سینما سیاسی بحث دیگری است. معتقدم هنوز تعداد آثاری که در این حوزه ارائه شده است، به آن حدی نرسیده که بتواند، جریانی را به راه بیندازد تا از آن به عنوان سینمای سیاسی یاد کنیم.»

این کارگردان سینما افزود: «تعریف درستی از سینمای سیاسی نداریم، هر فیلمی که موضوعش سیاسی است، در زمره سینمای سیاسی قرار می‌گیرد. از سوی دیگر شاهد بوده‌ایم فیلم‌هایی را که با حساسیت‌هایی در مقاطع خاصی ساخته شده و کار کردش نیز در همان مقاطع زمانی بوده و بعد تمام شده است.»

بیشتر فیلم‌های سیاسی فقط رنگ و لعاب سیاسی دارند
این در حالی است که جمال شورجه می‌گوید: «بیشتر آثاری که در سال‌های اخیر در حوزه سینمای سیاسی ساخته شده، فقط رنگ و لعاب سیاسی دارند.»

این کارگردان سینما درباره مفهوم سینمای سیاسی در ایران گفت: «در سینمای دیگر نقاط دنیا معمولا پرداختن به سینمای سیاسی دغدغه بسیاری از سینماگران است. در سینمای آمریکا نیز سینمای سیاسی و ساخت فیلم‌هایی با مضامین سیاسی سال‌هاست که در نظر گرفته می‌شود.»

شورجه ادامه داد: «فیلم‌های سیاسی که درهالیوود تولید می‌شود هم به مسائل سیاسی که در داخل کشور اتفاق می‌افتد اشاره می‌کنند و هم تحکیم و تحمیل مسائل سیاسی که در خارج از کشور آمریکا وجود دارد و به این کشور ارتباط می‌یابد در دستور کار قرار داده می‌شود.»

وی افزود: «در سینمای ایران تا کنون سینمای سیاسی خیلی جدی گرفته نشده ‌است. من چندین سال پیش در فیلم «باشگاه سری» به مسائل سیاسی اشاره کردم، اما در طول این سال‌ها انتظارات و توقع فیلمسازان ما تغییر کرده است. و بیشتر علاقه‌مند هستند درباره مسائل روز و اتفاقاتی که در چند سال اخیر در کشور روی داده فیلم بسازند. در صورتیکه مسائل بسیاری مانند توطئه‌ها و تلاش‌هایی برای به شکست درآوردن ایران و ...چه قبل و چه بعد از انقلاب وجود داشته که می‌تواند مورد استفاده فیلمسازان قرار گیرند.» 

این کارگردان افزود: «مسائل بسیار حساسی در جامعه وجود دارد که باید با جهان بینی خاصی به طرف آنها رفت که خلاف جهت سیاست‌های کلان جامعه ارزیابی نشوند. نمی‌توان فیلم‌هایی که در این یکی دو سال اخیربه عنوان سینمای سیاسی ساخته شده و یا قرار است تولید شوند به عنوان سینمای سیاسی در نظر گرفت. این فیلم‌ها بیشتر از رنگ و لعاب سیاسی برخوردارند





نوع مطلب :
برچسب ها : سینمای ایران، فروش سینمای ایران،
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 2 )    1   2   
 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic